Znana w całej Europie niemiecka baśń​​​​​​ braci Grimm, znana wszędzie pod jej oryginalnym tytułem Hänsel und Gretel, spłatała niezłego psikusa Herbertowi- umieścił ją w tym swoim dziwnym wierszyku jako archetyp polskich dzieci. Czyżby Anglicy nie czytali bajek braci Grimm?

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jaś_i_Małgosia

Co do poważnego "Jasia i Gretel" na podstawie Pana Herberta, to chciałbym zauważyć, że w kraju jakoś "królewskim", przesłanie artystyczne o "Upadku" i "dwojga Dzieci" jest takie:

W poważnym filmie dla zdruzgotanych swoich Starców "Grobowiec Świetlików" na podstawie Pana Nosaka (tekściarz, romanista niedokończony, złodziej, członek parlamentu japońskiego, mąż, ojciec) jest zrzut z wielu bombowców zbiorników palących się na drewniane miasto i wielki, niedający się zagasić, pochłaniający wszystko pożar. Ludzie pomagający ludności nie są przedstawieni jako bandyci. Wróg miażdżący jest w oddali i nie ma dostępu do wnętrza Japończyków, którzy wroga nie zapraszaja do siebie, tylko w płominiach krzyczą "niech żyje cesarz". Dwoje mądrych Dzieci szybko klucząc wydostało się z płomieni nad wodę. Ich Mama, która była piękna i dobra została ciężko poparzona. Wkrótce po spotkaniu z swoim Chłopcem zmarła. Było gorąco i kilkunastoletni chłopak widział chyba larwy much wydostające się spod bandaży Mamy. Dbał o swoja kilkuletnią Siostrzyczkę, która nie wiedziała, że Mama nie żyje. Dzieci były dzielne i dbały o siebie nawzajem, Chłopiec był jak dobry ojciec. Kilkuletnia Dziewczynka zmarła z powodu przedłużającego się osłabienia z niejedzenia. Chłopiec pochował Siostrzyczkę jak należy, z Jej laleczką, pudełkiem po landrynkach i pierścionkiem Mamy, który otrzymała Córeczka. Chłopiec był dzielny.

Powinienem dodać "chyba" do "dla zdruzgotany w swoich Starców". Pan Maciejewski pisał, że zasadą jest w Imperiach/Cesarstwach czy w podbitej, złamanej, polskiej, misyjnej potędze traktowanie swoich Weteranów działaniem typu "złoty deszczyk na twarzyczkę".

Nie ma co przechodzić ignorancko obok tak głębokiej Intuicji.